Post

Het begon inderdaad eerder. – Yehud: 3 Israëliërs (moeder + 2 kinderen) gedood. 1954 – Ma’ale Akrabim (Negev, busmassacre): 11–12 Israëliërs gedood.

1956 – Kfar Chabad (synagoge/studiezaal): 6 Israëliërs gedood (incl. 5 kinderen). Totaal 1949–1956: ca. 400 Israëliërs gedood door grensoverschrijdende aanvallen

1970 – Avivim (schoolbus): 12 Israëliërs gedood (waarvan 9 kinderen). 1972 – München (Olympische Spelen): 11 Israëlische atleten/coaches gedood.

Ik snap je punt maar ik zou een militaire aanval zoals D-Day nu niet gelijkstellen met een terroristische aanslag waarbij burgers doelbewust gekidnapt en vermoord werden. 9/11 en de oorlogen in Afghanistan en Irak die daarop volgden liggen voor het grijpen als vergelijkingspunt.

en daar helpt dit #boek bij! een kleine intro in hun persoonlijke reis, de geschiedenis van het conflict , de oplossingen die geprobeerd zijn afgelopen bijna 80 jaar en hun oplossing.