Post

Vriendschap is raar. 🧵 De enige manier om te evolueren is door je huid eraf te schudden. Je kleding, je vacht en je huid. En alles wat zich daaraan vasthoudt.

Het zit niet in de natuur van mensen om hun naasten te zien excelleren; en dat manifesteert zich. Het laat zich zien als een sterke, gelukkig vaak onbewuste neiging om de groei te doen stagneren. Waarom zou iemand dat doen?

Het is zelfbehoud. Mensen spiegelen zich onwillekeurig aan hun naasten. Groeit jouw omgeving, maar sta jij zelf stil? Sommigen spoort dat aan tot actie. Anderen hechten zich aan hun stilstand, omdat het veilig is, de weg van de minste weerstand.

Waarom zou je in Godsnaam een risico nemen? En dat is ook de gedachte die je gaat ventileren naar je excellerende naaste. In het begin misschien nog geduldig en moreel, maar op termijn geïrriteerd en verwrongen. Je hebt vriendschap en vriendschap.

Ik kan me simpelweg niet voorstellen dat indianen, de Tartaren of de Mongolen zich vroeger schuldig maakten aan zo'n permanente puberale staat van zijn. Want dat is het: puberaal. Als je dat diploma hebt gehaald, kun je verder.

Er zijn altijd mensen die de groei ook willen, en dus ook doormaken. Dat worden je echte vrienden. Een korte woordenwisseling gaat makkelijk een jaar mee als je beiden druk bent met ontwikkelen.