Post

RoVanO
@rovano.bsky.social

Die laatste zin: "gedijt comfortabel in de status quo". Dat Links 'de arbeider verloor' is omdat er nu minder arbeiders zijn die steun van sociaal-links nodig hebben. En de mensen die nu comfortabel zijn, zijn 'vergeten' waar zij of hun ouders vandaan kwamen, en aan wie zij het te danken hebben.

Paul PRVC CFB
@paulprvccfb.eurosky.social

Ik omarm de collum als een oproep aan 'rechtschapen' politieke partijen en ander progressief erfgoed, om eindelijk eens de moed te hebben er hard in te gaan. Wellicht dat we Nederland er niet mee terug te krijgen (hebben we nooit echt in handen gehad), maar om te redden wat er te redden valt.

Eyes of Flame
@eyes-of-flame.eurosky.social

Goed stuk, shots fired, maar ik denk ook dat „de arbeider” is veranderd. 100 jaar geleden was 3/5 van NL arm, dat waren „de arbeiders”, die hadden cao's nodig. Dat is flink verbeterd (yay links!) en nu gaat de gemiddelde „arbeider” gewoon best lekker en een (aanzienlijk) deel daarvan gunt niet…

Hij die op een berg zit.
@jurspanje.bsky.social

Goed stuk, maar als ik een ding mag zeggen; het zou denk ik een veel groter bereik kunnen krijgen als het (ook) in B1 Nederlands beschikbaar zou zijn. Het is (voor mij) bij vlagen lastig te begrijpen door alle 'vaktermen'. (Of een uitleg van begrippen eronder)

Blauwbird
@blauwbird.eurosky.social

Dat laatste is misschien wel een goed idee, vaktermen uitkeg. Ik wil niet validistisch zijn, maar mensen van kleur wordt zo vaak gevraagd ‘leg het nog eens uit’. Ook dingen die al zo vaak uitgelegd zijn. Vooral sinds BLM is er echt zoveel info beschikbaar.

Hij die op een berg zit.
@jurspanje.bsky.social

Niet zo zeer specifieke woorden, maar zinnen zoals onderstaande zijn voor mij (en ik weet uit ervaring) voor velen lastig; Intersectionaliteit wordt daarbij geregeld voorgesteld als ideologie, alsof het een geloofssysteem is dat mensen dwingt zich in steeds kleinere identiteiten op te sluiten.

Carla Kuiken
@carlak.bsky.social

Deze: "Alsof de groeiende ongelijkheid, de afbrokkelende publieke voorzieningen, de wooncrisis en het steeds dunner wordende woord bestaanszekerheid allemaal op één hoop kunnen worden geschoven en van één etiket kunnen worden voorzien."