Ingrid van der Graaf

In Spanje gaan mensen massaal de straat op omdat ze woedend zijn over de wooncrisis, in Frankrijk accepteren scholieren en studenten niet langer de belabberde staat van het onderwijs. Wat zegt het over ons dat al die politieke ellende hier nooit eens tot echte volkswoede leidt?

Column Inge Meijer, er speelde nogal wat

Er is een tijd van komen en er is een tijd van gaan. Ik draag mijn hoofdredacteurschap over aan Jan Douwe Westhoeve, en ga verder met eigen projecten (of eigenlijk één project). Bericht op Literair Nederland:

Column Inge Meijer 'Het lezen van Toen ik je kwijtraakte voelt alsof de juiste woorden voor het oprapen lagen. Natuurlijk weet je beter. Maar toch. Het leest zo zacht als opborrelend bronwater, licht kabbelend, soms onbegrijpelijk, toch zo helder. En die terughoudendheid, een dichter die bekoort.

Column Inge Meijer, 'In Fair Play van Tove Jansson onderstreep ik: '‘Eigenlijk voelde het wel prettig omringd te zijn met het onvoltooide, een beetje alsof je net was verhuisd en alles nog niet zo serieus hoefde te nemen.’    www.literairnederland.nl/de-ontroering/

Het boek was bijna uit, ik vertraagde. Bij de laatste bladzijde kwam alles in beweging. Begon ik opnieuw. Er moest iets in elkaar grijpen, ergens de vinger opgelegd worden. Dit boek, prachtig in taal, uitdrukkingsvorm, verhult iets, siert iets op wat pijnlijk, verdrietig, groots is. Daarom. Opnieuw.

Het mooiste vind ik altijd het verhaal dat Wim T. Schippers gevraagd voor de DWDD en hij een kwartier voor aanvang naar de redactie belde om te zeggen dat hij toch niet kwam. De redacteur was witheet: 'Dat kun je toch niet maken?' 'Hoezo niet?' Zei Wim T. 'Dat doen jullie bij mij toch ook altijd?'

Column, 'Toen de man sliep, ging ik naar de rivier. Ik liep over de zomerdijk naar de Kapjeswelle. De zon scheen van opzij in mijn linkeroog. Er stond een straffe wind, ik had een vestje aan. Voor de brugopgang stopte ik voor een voetgangerslicht. Op de kade stond een onbeheerde damesfiets.'

Goh! We hebben geen asielcrisis, maar een politieke crisis, waarin racisme en zondebokdenken bewust worden ingezet om de aandacht af te leiden van de werkelijke problemen in het land. Groepen worden tegen elkaar uitgespeeld, en nog altijd trappen te veel mensen (en talkshowredacties) erin.

Werk in uitvoering: Niemand kan terug - Alba De Céspedes 'acht studentes in een door nonnen gerund internaat in Rome doen dingen die in het Italië van Mussolini niet getolereerd werden en zeer ongebruikelijk waren voor vrouwen in die tijd.' ingridvandergraaf.nl/geen-weg-mee...

Verliefd geworden Siri Hustvedt betrad het podium, nam plaats op de blauwe bank. Ghost stories voor haar op een salontafel. ‘How are you doing?’, vroeg de interviewster. ‘I don’t now’, zei Hustvedt, glimlachend. Dat je niets weet als je van twee personen, een bent geworden. Het was voelbaar.'

Column Inge Meijer, Alles in golven En ik lees Een tuin voor verloren benen van de Palestijnse schrijver Mahmoud Jouda. Een verschrikkelijk boek hoorde ik om me heen. Ik dacht, ik wil weten wat verschrikkelijk inhoudt, ik moest er maar eens aan. www.literairnederland.nl/alles-in-gol...

‘Het zou in mijn schrijfhok op de boerderij kunnen, evt gecombineerd met café Vroeg op een steenworp daarvan’, mailde Gregor me. Interview over het creëren van personages, werken in een schrijfhok en hoe ideeën als virussen in de atmosfeer zweven en met mensen aan de haal kunnen gaan.

Column Inge Meijer, 'Een boek als een zachte hand. Kan dat? Ik ben daar gevoelig voor. Dat alles zonder oordeel wordt gepresenteerd, de auteur zich niet op de voorgrond dringt, het verhaal mij toekomt.' www.literairnederland.nl/zachte-hand/

Column ‘Als ze bij hen is, is ze niet zichzelf; als ze niet bij hen is, is ze niet zichzelf; en dus is het even moeilijk om je kinderen achter te laten als het is om bij ze te blijven.’, citeert Van Beek Rachel Cusk. Niemand laat zijn eigen kind alleen, toch? www.literairnederland.nl/tegen-een-st...

Column Inge Meijer, Een boek, de vergelijking met het eten van koekjes, krokant, zoet, citroensmaak. Je blijft pakken, happen, de tanden in het krokante, het zoet, het licht zure. En dat telkens opnieuw. Ik lag geïsoleerd in mijn kamertje, werkte me gretig de wereld van Joost Zwagerman binnen.'

Werk in uitvoering: 'Er was iets wezenlijks gaande, daar lag ik wakker van. Zoveel moois ging er door me heen, ik schreef er niets van op. Want hé, ik was aan het verhuizen.' Klik op de link: ingridvandergraaf.nl/uit-huis-gaan/

Column Inge Meijer | Op de grond spuwen 'De wereld is gebouwd op de verhalen die we elkaar vertellen. Denk Adam en Eva, een verhaal. Zonder verhaal geen houvast. Blijkbaar zoek ik naar houvast, een reling waarlangs ik de berg die ik in alles zie, kan beklimmen.'

Carole King zingt, ‘So far away'. Het roept om tranen. Dat vloeiend verlangen naar toen alles nog te gebeuren stond. Naar dat eerste huis waar het 'samen' begon. In een buurtschap langs de IJssel waar we toen woonden. 'Doesn't anybody stay in one place anymore’. ingridvandergraaf.nl/novemberschr...

Werk in uitvoering: de kringloopwinkel en wat zich daar allemaal afspeelt Hij trok een paar vellen papier vanonder de toonbank tevoorschijn, zei dat deze winkel al drieëntwintig jaar zijn winkel is. De meisjes trokken hun wenkbrauwen op, sperden hun ogen open. ingridvandergraaf.nl/iets-om-in-t...

Column Inge Meijer, over zelfportretten en ontroering 'En wie van deze schrijvers heeft over veertig jaar een onuitwisbare voetafdruk in de literatuur achtergelaten.' www.literairnederland.nl/een-tijdsbee...

Carole King zingt, ‘So far away'. Het roept om tranen. Dat vloeiend verlangen naar toen alles nog te gebeuren stond. Naar dat eerste huis waar het 'samen' begon. In een buurtschap langs de IJssel waar we toen woonden. 'Doesn't anybody stay in one place anymore’. ingridvandergraaf.nl/novemberschr...

Het is nog groter dan je dacht Geert! Er hebben bij deze verkiezingen 1.753.640 mensen hun stem weggegooid!

Column Inge Meijer Zondagochtend stond ik sinaasappelen te persen, radio aan op Vroege vogels. Bibi Dumon Tak las een column voor. Die ging over lezen, en boerenburgerbeweging leider Caroline van der Plas. Die nooit een boek leest. Daar had ze geen tijd voor (hoor). Je zult het weten ook.

Nieuw blog op Werk in uitvoering: Skateboarden en koorddansen 'Dat alles samenkwam, ik daar middenin, met potlood schrijvend in een notitieboekje. En ook: er hoeft maar iemand te zijn die me in een brief met dierbare aanspreekt en ik begin als een kat te spinnen. ingridvandergraaf.nl/skateboarden...

Dat je niet op politici gaat stemmen die het zat zijn. Ook niet als ze het eerlijk menen.

Column Inge Meijer, ‘Ah, zei de buurman toen hij met zijn scooter over het met bladeren bezaaide pad zijn voortuin uit reed. ‘hoog tijd voor de bladblazer.’ Ik riep dat een bezem voldeed, maar hij was al weg. En zie, daar begint het al, zelfs een bladblazer maakt me weemoedig.

Mijn eerste Fay Weldon - op Werk in uitvoering: Fay Weldon overleed in 2023 op eenennegentig jarige leeftijd. Nadat ik midden jaren tachtig gescheiden was van de man waar ik later weer mee trouwde (echt gebeurd), las ik voor het eerst iets van haar. ingridvandergraaf.nl/mijn-eerste-...

Recensie voor Literair Nederland, Onmogelijk - Erri De Luca, vertaling Annemart Pilon. Het intrigerende boek 'Onmogelijk' verscheen dit jaar, de twee voorgaande titels konden niet onvermeld blijven. Uitgeverij HetMoet

Op Literair Nederland worden meer dan twintig boeken getipt. Zelf tipte ik 'De terugkeer van de charlatan' Jo Komkommer / 'De wereld in 48 stukken' Menno Hartman en 'Pooltochten dromen' Erik Harteveld.

Column Inge Meijer, Het verhaal en de werkelijkheid 'Ik geloof graag dat iets echt gebeurd is, zelfs als dat niet zo is.'

Column Inge Meijer, 'Dat ik wel weer eens op reis zou willen, halverwege in een film zou willen stappen.' @liatilon.bsky.social #literairnederland

"Er gebeurt op dit moment in de wereld vrij veel dat eerder onbestaanbaar leek, maar de georganiseerde vernietiging van de Palestijnen spant voor mij de kroon." nvj.nl/actueel/folk...

Van werkkamer geruild, man naar het achterkamertje, ik de grote voorkamer met de lindebomen voor het raam. Ik kan er een rondje om de tafel lopen, nadenkend, boek in de hand. Als ik het echt te gek wil maken, rij ik met de bureaustoel rondjes om de tafel terwijl ik koffie drink. Nu nog schrijven.

Column voor Literair Nederland, 'Taveirne heeft met zoekende en liefdevol kloppende hamer de woorden gevonden ('je lichaam in een verhaal gewikkeld') waarmee ze een jongen tot leven bracht. Een broertje, een nakomertje, een zoon die het in zich had schrijver te worden.'

Column Literair Nederland 'Het is middernacht, het huis slaapt. Ik luister naar Nooit meer slapen, het prettige stemgeluid van Jan Brokken. Zijn woorden rollen rond en vol de ether in. Ik schuif van de keukentafel, waar ik de laatste pagina’s van Een vrij leven lees, dichter naar het toestel.'

Column Inge Meijer, over reizen en De wereld in 48 stukken De kinderen zaten tussen een ouder Italiaans echtpaar ingeklemd. In die tijd ontstond de liefde voor Italiaanse literatuur, Elsa Morante, Natalia Ginzburg, Cesare Pavese, Luigi Pirandello. Dat je een land leert kennen door haar literatuur.

Love Femke Halsema!

Column voor Literair Nederland, over de film The Salt Path 'Ik fluisterde naar de man, laten we de huur opzeggen, rugzakken inpakken, al wat verzameld is achterlaten. Hij glimlachte, begripvol. Ik veegde langs mijn ogen. Beelden van onverbiddelijk voortploeteren, de strompelende Moth.'

De voorpagina van morgen. Met gratis rode lijn.

Column Inge Meier, Dat je aan niemand kunt zien dat er seks in het spel is. Dat er verlangens zijn. Ik bedoel, de mens, netjes gekleed, goed gekapt, zeg maar, presentabel. Hoe goed verborgen de dingen kunnen blijven. Alleen ik zelf ken mijn slechtste gedachten.

Column Inge Meijer, 'Het begon met het ogenschijnlijk onschuldige brievenboek 3lingnieuws. Brieven waaruit een grote opmerkzaamheid en liefde spreekt die, met het oog op het verloop van hun geschiedenis, je ten diepste raakten.' #m10boeken #3lingnieuws #naderhand #wittenbergtape

Wim Brands tegenkomen 'Soms denk je hem te zien, die zwijgende jongen op een fiets. Of denk je te weten in welke sloot zijn vader van zijn fiets donderde door een epileptische aanval. Je ziet de jongen die Brands toen was naast die sloot stilhouden, omkeren, wegfietsen.'

‘Frame’s letters were opened by the doctors, who deemed them “foolish”. A line about gorse smelling of peanut butter was singled out as a sign of her disordered mind and reason enough to prevent contact with the outside world for a time.‘ Lucie Elven on Janet Frame: www.lrb.co.uk/the-paper/v4...

Toen A.L. Snijders overleed (2021) bevond ik me midden in een op handen zijnd overlijden van een broer. Die van de stille wateren, diepe gronden, altijd wat te lachen, binnenpretjes, breeduit lachend, glimlachend. Die van Snijders zette ik even in de wacht. ingridvandergraaf.nl/de-schrijver...

Column: 'Mijn dochter had geen idee. Ik fluisterde, alsof het een zeldzaam duinvogeltje betrof dat ik niet wilde doen opschrikken, ‘Kijk, daar staat een belangrijk feministisch schrijfster, weduwe van die en die."'

Jubelende theepot van De Potterij in Zutphen. Ging mee naar huis. En daar staat ie dan, vrolijk te zijn.

Voor Literair Nederland interviewde ik Vonne van der Meer over haar nieuwe verhalenbundel, hoe verhalen ontstaan en zich ontwikkelen. ‘Dat vind ik eigenlijk het interessants. Als ik schaamte op het spoor kom om hoe je je gedragen hebt, oordelen over de ander vanuit een aanname.’, zegt ze.

New books in the house.