@shablemitoglu

Özgür Özel’e yumruk atan kişi mesajı iletti; gönderen şöyle diyor- “sokağa çıkarsan, halkla buluşursan, ‘bizden’ olmayan yerde durursan böyle olur.” Yas ve taziye yerinde şiddet, fikirsizliğin yumruğudur. Bu ülkede neyi konuşacağımızı, +

Kartalkaya yangınında eşini, evlatlarını kaybeden bir annenin yanına görevli biri yaklaşıp şöyle söylüyor; “Vali Bey üzülüyor. Burada ağlama.” Yani sus!.. Yas da sansürlenirse, geriye ne kalır? Acını bile rahatsızlık sayma. Görünmez ol. Çünkü burada duygular bile kontrol altında.

o acıyı bastırabilme kapasitesiyle ölçülüyor. Burada mesele sadece cehalet değil. Bu, politik bir tercihtir. Yas, güç gösterisinin önünde bir “engel” olarak görülüyor. Acı, düzene zarar verici bir “sızıntı” olarak kodlanıyor. Ve biz anlıyoruz ki: Bu coğrafyada acı çeken hep yalnız bırakılıyor.

Kartalkaya yangınında eşini, evlatlarını kaybeden bir annenin yanına görevli biri yaklaşıp şöyle söylüyor; “Vali Bey üzülüyor. Burada ağlama.” Yani sus!.. Yas da sansürlenirse, geriye ne kalır? Acını bile rahatsızlık sayma. Görünmez ol. Çünkü burada duygular bile kontrol altında.

“Eğer çocuğunuz yoksa aile olamıyorsunuz” demiş birisi 🥸Beyefendi aile tek tip değildir. Hayatlar çeşitlidir. Kararlar saygıyı hak eder. Bu cümleyle, çocuk sahibi olmayan çiftleri aklınca yok sayıyor. Her daim öteki üreten bir zihniyet.

Birbirine destek olan iki insan da ailedir. Evlat edinmiş bireyler de, yalnız ebeveynler de, gönüllü çocuksuz çiftler de birer ailedir. Devletin sesiyle edilen bu sözler yalnızca bilimsellikten uzak değil, aynı zamanda yaralayıcı, dışlayıcı, damgalayıcı.

“Eğer çocuğunuz yoksa aile olamıyorsunuz” demiş birisi 🥸Beyefendi aile tek tip değildir. Hayatlar çeşitlidir. Kararlar saygıyı hak eder. Bu cümleyle, çocuk sahibi olmayan çiftleri aklınca yok sayıyor. Her daim öteki üreten bir zihniyet.

Bir kayıp #kolektifyas etkisi yarattığında, toplum sadece duyguyla değil; ritüel, imge ve sembollerle yas tutmaya başlar. #MatiaAhmetMinguzi ’nin ardından yaşanan derin acı da, doğal olarak hepimizi içine çeken ortak bir yas alanına dönüştü.

Böylece kayıp ve yas görünür değil, gölgelenmiş olur. Yas yerini düşünsel zemini ve öznesi silikleşen bir gösteriye bırakır. Hatta estetikleşir… Kaybın ve yasın kamusal alanda görünürlük kazanması kıymetlidir. Bu görünürlük yasın içeriğini taşımak yerine, sadece biçimini koruduğunda

Bir kayıp #kolektifyas etkisi yarattığında, toplum sadece duyguyla değil; ritüel, imge ve sembollerle yas tutmaya başlar. #MatiaAhmetMinguzi ’nin ardından yaşanan derin acı da, doğal olarak hepimizi içine çeken ortak bir yas alanına dönüştü.

Semboller, yalnızca duyguyu değil, anlamı da dolaşıma sokar. Peki bu anlam, acının kendisine mi ait, yoksa bizim onunla ne yaptığımıza mı? Bu soruya verdiğiniz cevabı duyar gibiyim.

Bir kayıp #kolektifyas etkisi yarattığında, toplum sadece duyguyla değil; ritüel, imge ve sembollerle yas tutmaya başlar. #MatiaAhmetMinguzi ’nin ardından yaşanan derin acı da, doğal olarak hepimizi içine çeken ortak bir yas alanına dönüştü.

Ancak bu niyete eşlik eden unsurları birlikte düşünelim isterim. Bunu yaparken; ❗️Niyeti sorgulamak ya da kişiye yüklenmek değil amacım ❗️Konuyu basit bir doğru/yanlış ayırımına indirgemeden anlamlandırmak ve ❗️Kamusal yas etiğini vurgulayan bir hassasiyete dikkatlerimizi yöneltebilmek istiyorum.

Bir kayıp #kolektifyas etkisi yarattığında, toplum sadece duyguyla değil; ritüel, imge ve sembollerle yas tutmaya başlar. #MatiaAhmetMinguzi ’nin ardından yaşanan derin acı da, doğal olarak hepimizi içine çeken ortak bir yas alanına dönüştü.

#AhmetMinguzzi ’nin öldürülmesi, toplumsal-kolektif bir yasa dönüştü. Bu yas, güçlü bir duygusal birliktelik yarattı ama, aynı zamanda akıl yürütmeyi, eleştirel düşünmeyi ve anayasal ilkeleri geri planda bırakabilecek bir kırılganlık da üretti. Bu kırılganlık çeşitli yollarla manipüle edilebilir;

İnsanlar, “bir daha olmasın” duygusuyla cezaların artırılmasını, yaş sınırlarının düşürülmesini, kamusal özgürlüklerin kısıtlanmasını, uluslararası sözleşmelerden çıkılmasını, yerli-milli hukuk söylemlerini daha kolay benimseyebilirler. Hak temelli yaklaşım yerini güvenlikçi politikalara bırakır.

#AhmetMinguzzi ’nin öldürülmesi, toplumsal-kolektif bir yasa dönüştü. Bu yas, güçlü bir duygusal birliktelik yarattı ama, aynı zamanda akıl yürütmeyi, eleştirel düşünmeyi ve anayasal ilkeleri geri planda bırakabilecek bir kırılganlık da üretti. Bu kırılganlık çeşitli yollarla manipüle edilebilir;

❗️İktidarlar yas ortamlarını “duygu üzerinden meşruiyet” yaratmak için kullanırlar. Kolektif yas, “şimdi siyaset değil, birlik zamanı” gibi söylemlerle siyasi tartışmaları askıya almak için kullanılır, hukuki değişiklikleri denetimden uzak, hızla ve duygusal destekle geçirme imkânı sağlar.

#AhmetMinguzzi ’nin öldürülmesi, toplumsal-kolektif bir yasa dönüştü. Bu yas, güçlü bir duygusal birliktelik yarattı ama, aynı zamanda akıl yürütmeyi, eleştirel düşünmeyi ve anayasal ilkeleri geri planda bırakabilecek bir kırılganlık da üretti. Bu kırılganlık çeşitli yollarla manipüle edilebilir;

❗️Kolektif yas, sorgulamayı bastıran bir duygusal iklim yaratır. Toplumun büyük kısmı aynı duyguyu yaşarken, farklı seslere tahammül azalır. Siyasi karar alıcılar daha az dirençle daha keskin yasalar geçirebilirler, “karşı çıkmak” halkın yasına saygısızlık gibi gösterilebilir.