Miko Flohr

Miko Flohr

@mikoflohr.bsky.social

Leiden University // Ancient History // Editor @ Babesch // Postcolonial Eurasian // Veloarcheologist

6.2K followers415 following1.1K posts

Dit dus. Kom bij ons niet aan met kletspraatjes dat huidskleur in Nederland niet telt. Jullie zien het niet, wij weten precies hoe zwaar het weegt.

Ludwig Mayer@ludwigmayer.bsky.social

Idem met mijn jongens. Vooral de oudste lijkt nog meer op mijn Indo-vader dan ik. Hij heeft al af en toe zijn id-kaart moeten tonen. Zijn blonde jongere broer heeft nergens last van.

Ik leg mijn kinderen dus maar weer eens uit waarom het, ook in Nederland, niet per se veilig is om op straat een donkere man te zijn als je op het verkeerde moment de politie tegenkomt.

Woedend, namens alle nog deels onwetende jongetjes van zeven, acht, negen, die nog zo vaak aan den lijve zullen ondervinden wat het is om eerder als verdacht en eerder als gevaarlijk te worden gezien simpelweg vanwege je uiterlijk.

En stiekem ben ik dan zelfs een beetje blij voor ze dat zij alledrie de blonde lokken van hun moeder hebben, en nooit in dat schemergebied zullen hoeven wonen waar ik sinds 2001 in verblijf.

Wanneer, en op welke manier, was 40 uur werken ooit 'de norm'? Was er ooit een Nederland waarin het 'de norm' was dat *iedereen* 40 uur werkte, of was er wellicht ooit een norm waarin één persoon per huishouden 40 uur werkte?

Ik bedoel: wil de VVD daadwerkelijk terug naar het patriarchaat van de jaren vijftig of gebruiken ze een stereotype die daaraan verbonden is om iets geheel nieuws te propageren?

Ik ben overigens van mening dat het normaal zou moeten zijn om minstens 70% van je werktijd op kantoor te zijn. Ik snap dat dat ook afhangt van hoe goed je werkplek thuis is, en hoe matig die op kantoor. Maar toch.

Ik wist niet dat hij daar hoofdredacteur was, maar het feit dat ze bij ON hem die positie hebben gegeven betekent dat die hele tent moet worden opgedoekt. Zijn gedachtengoed was al jaren helder. Hij heeft het nooit onder stoelen of banken gestoken.

Miko Flohr reposted

The biggest issue happening right now, which is getting some coverage but not enough, is El Niño and climate change causing what might be the largest global crop losses in recent history. Late 2026 into 2027 will see unprecedented famines in poor areas and price hikes in rich areas.

Miko Flohr reposted

Mijn persoonlijkste column tot nu toe 👇

OneWorld@oneworld.nl

De dood van Jason Arday legt allerlei bekende mechanismen bloot, ziet Nadia Bouras. Als wetenschapper van kleur wordt je werk verdacht gemaakt, en als je faalt, bewijs je dat diversiteit failliet is. ‘Ik wil hetzelfde privilege als iedere middelmatige witte man aan de universiteit.’

Ik was de afgelopen weken een stukje fietsen. Vorige week maandag nam ik de trein naar Koblenz. Van daar fietste ik in de avonduren naar Bingen, eerst langs de Moezel, toen overgestoken naar het Rijndal, fietsend waar ik zovaak doorheen treinde.

View full thread

Iets minder dan zeventig uur gefietst, dus gemiddeld iets meer dan twintig kilometer per uur afgelegd. Met bepakking, op een grotendeels geaccidenteerd parcours. Niet heel hard gefietst dus, maar wel constant.

Ik reed door de Alpen en eindigde met zicht op de Pyreneeën. Ik reed over het parcours van de afgelopen Tour en over dat van de Vuelta van dit jaar. Deze passage bij Chambery (foto) vond ik toch wel gaaf.

Ik was de afgelopen weken een stukje fietsen. Vorige week maandag nam ik de trein naar Koblenz. Van daar fietste ik in de avonduren naar Bingen, eerst langs de Moezel, toen overgestoken naar het Rijndal, fietsend waar ik zovaak doorheen treinde.

View full thread

De voorlaatste dag reed ik in 145 km van Arles naar Agde, langs twee archeologische sites die ik graag wilde zien maar vooral door de Camargue. Ik werd niet teleurgesteld, want wat was het ontzettend gaaf om langs die flamingos te fietsen.

Twaalf waanzinnige dagen op de fiets, totaal 1430 kilometer afgelegd, dus bijna 120 kilometer per dag gemiddeld. Geen rustdag, ook niet nodig gehad. En vrijwel alles in zone 1 en 2 gefietst, dus herstel en duurtraining. Ik heb mezelf wel verbaasd eigenlijk.

Ik was de afgelopen weken een stukje fietsen. Vorige week maandag nam ik de trein naar Koblenz. Van daar fietste ik in de avonduren naar Bingen, eerst langs de Moezel, toen overgestoken naar het Rijndal, fietsend waar ik zovaak doorheen treinde.

View full thread

De voorlaatste dag reed ik in 145 km van Arles naar Agde, langs twee archeologische sites die ik graag wilde zien maar vooral door de Camargue. Ik werd niet teleurgesteld, want wat was het ontzettend gaaf om langs die flamingos te fietsen.

Gisteren het laatste stukje, van Agde naar Narbonne, langs het Canal du Midi via Beziers en het Gallische oppidum van Enserune. De archeologie was mooi, maar de middeleeuwen wonnen

Ik was de afgelopen weken een stukje fietsen. Vorige week maandag nam ik de trein naar Koblenz. Van daar fietste ik in de avonduren naar Bingen, eerst langs de Moezel, toen overgestoken naar het Rijndal, fietsend waar ik zovaak doorheen treinde.

View full thread

Het fascinerende van de Alpen is dat het iedere dag anders is. De derde dag, van Die naar Vaison-la-Romaine, was echt mediterraans, met olijfbomen en lavendelvelden. 100km zonder een dorp of stad tegen te komen, door de woeste natuur, via de Col de Pennen. Mooiste, stilste etappe.

Na de Alpen kwamen drie dagen in de mediterrane hitte en -wijnvelden. Woensdag reed ik van Vaison-la-Romaine naar Arles, langs Orange, Chateauneuf-du-Pape, Avignon en de opgravingen van Glanum (prachtig)

Ik was de afgelopen weken een stukje fietsen. Vorige week maandag nam ik de trein naar Koblenz. Van daar fietste ik in de avonduren naar Bingen, eerst langs de Moezel, toen overgestoken naar het Rijndal, fietsend waar ik zovaak doorheen treinde.

View full thread

En toen begon het: de Alpen. Drie dagen lang maakte ik kennis met serieus klimmen en dalen. Ik had geen extreem pittige cols op de rol staan maar sommige van de afdalingen, phiew. Zondag 16 augustus: Genève - Chambery, langs Annecy en over de Plainpalais.

Vervolgens van Chambery naar Die, 145km door de Chartreuse en de Vercors, een dag lang door het grote niets, en over de Col de Rousset, 30km klimmen, gevolgd door een afdaling van de buitencategorie, holy moly.

Ik was de afgelopen weken een stukje fietsen. Vorige week maandag nam ik de trein naar Koblenz. Van daar fietste ik in de avonduren naar Bingen, eerst langs de Moezel, toen overgestoken naar het Rijndal, fietsend waar ik zovaak doorheen treinde.

View full thread

En van Basel ging het verder Zwitserland in, eerst naar Murten, door de Jura en langs Solothurn. Ik vond Zwitserland een heerlijk fietsland, al is alles natuurlijk stikduur.

Op zaterdag 15 augustus een lange, zware dag van Murten naar Basel. Drie Romeinse steden, eindeloos omgeleid om in Lausanne te komen, maar ook zowel het IOC als de UEFA aangetikt

Ik was de afgelopen weken een stukje fietsen. Vorige week maandag nam ik de trein naar Koblenz. Van daar fietste ik in de avonduren naar Bingen, eerst langs de Moezel, toen overgestoken naar het Rijndal, fietsend waar ik zovaak doorheen treinde.

View full thread

Op woensdag 12 augustus stond er een monsteretappe op het programma: in één keer naar Strasbourg, langs Karlsruhe en Baden-Baden, 156km. Even was ik terug bij het ziekenhuis waar ik 25 jaar geleden lag na het ongeluk met het busje onderweg naar Pompeii.

Donderdag 13 augustus: van Strasbourg naar Basel. Bloedheet Beetje saai, behalve dan Neuf-Brisach, een vestingstadje maar dan op zijn Frans (doch niet met de Franse slag)

Ik was de afgelopen weken een stukje fietsen. Vorige week maandag nam ik de trein naar Koblenz. Van daar fietste ik in de avonduren naar Bingen, eerst langs de Moezel, toen overgestoken naar het Rijndal, fietsend waar ik zovaak doorheen treinde.

De tweede dag fietste ik via Alzey en Worms naar Heidelberg, heuvelop heuvelaf in het begin, een saai middenstuk en op het einde nog even een serieuze heuvel opgeknald, om te weten hoe ik dat zou doorstaan. Viel niet tegen. In Heidelberg had ik pure mazzel en dit uitzicht vanuit het hotel.

Niet om nodeloos te provoceren maar misschien zou het helpen als de verantwoordelijken voor dat dodelijke ongeval eens goed kennis zouden maken met onze rechtsstaat.

Nadia Bouras@nadiabouras.bsky.social

Het is werkelijk van de zotte: boeren jagen met illegale, door de politie gefaciliteerde acties mensen de dood in, vergelijken zichzelf schaamteloos met slachtoffers van de Jodenvervolging en worden vervolgens nóg altijd als het grote slachtoffer neergezet.

Want dat element ontbrak voor mijn gevoel een beetje in de reacties die ik zag. Ga je illegaal met je tractor de snelweg op, en komen daar doden van? Dan zien we je in de rechtszaal, en geniet van je voorarrest.

Vandaag niet in het land, maar 15 augustus zit natuurlijk wel in mijn hoofd. Vorig jaar was ik met de kinderen in Kaatsheuvel, waar zij hun grootvader hoorden spreken over wat gebeurde, en wat dat betekent. Bijzonder dat zij er toen bij waren, dat heb ik met mijn eigen opa nooit mogen ervaren.